Ρέθυμνο – Το σπαρακτικό αντίο των Ανωγείων στο επτάχρονο αγγελούδι τους – “Πως όσοι δεν περπάτησαν έχουν φτερά στο σώμα…”

“Ποιος σου ‘μάθε να πολεμάς και να τα βγάνεις πέρα; Να παίζεις με τον θάνατο από την πρώτη μέρα;

Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Γάζι ήταν κατάμεστη από κόσμο, παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, από ανθρώπους που θέλησαν να αποχαιρετήσουν το 7χρόνο αγγελούδι, έναν “ήρωα” της ζωής, τον Σπύρο Σαλούστρο, καθώς και να πουν μερικά λόγια συμπαράστασης στους γονείς του Βασίλη και Ελένη, στους παππούδες και τους θείους του. Ο μικρός Σπύρος προδόθηκε από την καρδιά του, αλλά στο σύντομο βίο του απέδειξε πως ο άνθρωπος υπερνικά τις δυσκολίες, παλεύει  πάντα για το καλύτερο και έχει ένα χαμόγελο να προσφέρει για την κάθε ημέρα του.

Η απώλεια του δυσβάσταχτη για τους γονείς του, που με περισσή δύναμη πάντως στάθηκαν όρθιοι στο τελευταίο αντίο, ενώ μέσω της “Α” θέλουν να ευχαριστήσουν όλους όσοι συμπαραστάθηκαν με κάθε τρόπο στο βαρύτατο πένθος τους. Τον μικρό Σπύρο αποχαιρέτησε στην εκκλησία με συγκλονιστικό τρόπο η γνωστή Ανωγειανή μαντιναδολόγος  και θεία του Ζαχαρένια Σαλούστρου, όπως με μαντινάδες τον αποχαιρέτησε και ο πατέρας του Βασίλης. Τις μαντινάδες σας παρουσιάζουμε παρακάτω:

Ο πατέρας του μικρού Σπύρου, Βασίλης Σαλούστρος ανέφερε τις εξής:
Δε βρήκα λόγια τελικά να σ’ αποχαιρετήσω, σαν άντρα ή σαν ήρωα πρέπει να σε τιμήσω.
Έπαιζες με το θάνατο και με παιχνίδια όχι, έτσα η μοίρα η κακή από κοπέλι στο ‘χει.
Πόσα πολλά μας έμαθες κι είσαι κοπέλι ακόμα, πως όσοι δεν περπάτησαν έχουν φτερά στο σώμα.
“Μάνα Ελένη” για δε λες, γιάντα δε λες “Μπαμπά μου” ; Έφυγες; Η τη φεύγα σου βλέπω στα όνειρα μου.

Όταν είχε γεννηθεί ο Σπύρος η Ζαχαρένια Σαλούστρου είχε γράψει:
Ενός αγγέλου ο Θεός είπε πως θα σε δώσω, δώρο στη γη και σε μωρό θα σε μεταμορφώσω. Περνούν οι μήνες και στσι εφτά που το μωρό φοβάται, θέλει να βγει μα του Θεού τα λόγια ντου θυμάται.
Όταν δεν θα ‘μαι εγώ εκεί να σου κρατώ τη χέρα, θα σε προσέχει αυτή που εσύ, θα αποκαλείς μητέρα.
Και να που ήρθε ο άγγελος με τη μορφή ανθρώπου, μα αντί χαρά θωρείς παντού τη θλίψη του προσώπου.
Σκυμμένος ο πατέρας του με μάτια δακρυσμένα, μονολογεί κι όλο ρωτά Θεέ μου γιατί σε μένα.
Τον άγγελο που μου ‘στείλες μη τόνε πάρεις πίσω, κι εγώ ότι έχω στη ζωή, όλα θα στα χαρίσω.
Και η Μάνα δεν ελύγισε, μα με την προσευχή τζη, εβρήκε τρόπο να σωθεί σκέφτεται το παιδί τζη.
Και εκεί ο Θεός κλονίστηκε και ενώ το θέλει πίσω, τους είπε αφού σας το ‘στείλα, πως θα σας το χαρίσω…

Τέλος ο θείος του και μαντιναδολόγος Γιώργος Σαμόλης τον αποχαιρετάει με την μαντινάδα:
‘Όλοι εμείς θα σε έχουμε για πάντα στην καρδιά μας, καλοστραθιά σου άγγελε κι όμορφε πρίγκηπα μας…
Καλό ταξίδι μικρέ άγγελε. Ας αναπαυθεί για πάντα η ψυχή σου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Font Resize