Αρχική / ΕΙΔΗΣΕΙΣ / Ηράκλειο – Επιστολή αγανάκτησης από γονείς για 100άδες «εγκλωβισμένους» φοιτητές

Ηράκλειο – Επιστολή αγανάκτησης από γονείς για 100άδες «εγκλωβισμένους» φοιτητές

Το θέμα πήρε πανελλήνιες διαστάσεις ενώ έγινε ευρύτερα γνωστό και μέσα από το neakriti

Επιστολή από γονείς, τα παιδιά των οποίων, ως επιτυχόντες των πανελλαδικών εξετάσεων στο νέο Πανεπιστήμιο, παραμένουν στο Διδυμότειχο χωρίς να φοιτούν περιμένοντας να ανοίξουν οι σχολές τους, απεστάλη στην εφημερίδα  “Νέα Κρήτη ”.

Η επιστολή υπογράφεται από τη Φ.Π. και έρχεται αμέσως μετά και το δημοσίευμα για τη φοιτήτρια από το Ηράκλειο που έχει “εγκλωβιστεί” στο Διδυμότειχο περιμένοντας τη… σχολή της.

Αναφέρει μεταξύ άλλων η επιστολή: «Γονείς από την Κρήτη και όλη την Ελλάδα κάνουμε έκκληση απόγνωσης στον οποιονδήποτε αρμόδιο, υπουργό Παιδείας, πρόεδρο Νοσηλευτικής Σχολής Θεσσαλονίκης, υφυπουργό Παιδείας και άλλους, να παρθεί έστω και καθυστερημένα η πιο ορθή απόφαση για τη λειτουργία του πρώην ΤΕΙ και νυν Πανεπιστημίου Διδυμοτείχου. Όλοι θέλουμε να ανοίξει το Ίδρυμα (διαφορετικά δε θα είχαν μεταβεί εκεί τα παιδιά μας), πάντα όμως μόνο με τις προϋποθέσεις που απαιτούνται. Οι 750 περίπου φοιτητές αυτονόητα δικαιούται ίσα δικαιώματα με τους υπόλοιπους στην πανεπιστημιακή μόρφωση και εργαστηριακή κατάρτιση, για να μπορέσουν αργότερα να αντεπεξέλθουν με επάρκεια στις επαγγελματικές τους απαιτήσεις στον τόσο ευαίσθητο κλάδο που έχουν επιλέξει να ασχοληθούν για το ύψιστο αγαθό, την υγεία και την περίθαλψη. Ζητάμε να εφαρμοστούν οι νόμοι και να διοριστούν οι κατάλληλοι εκπαιδευτές με τα απαιτούμενα προσόντα για τις ανάλογες θέσεις. Αυτό είναι, εκτός των άλλων, το σημαντικότερο εμπόδιο που καθιστά αδύνατη τη μέχρι τώρα λειτουργία του Ιδρύματος από ό,τι μας ενημέρωσαν. Οι λόγοι που παρουσιάζουν σαν εμπόδια είναι η ανασφάλεια ανανέωσης των συμβάσεων ανά εξάμηνο, το κόστος διαμονής, η μεταφορά τους, και άλλα.

Το καίριο ερώτημα είναι γιατί να γίνονται την τελευταία στιγμή και προ των πυλών της λειτουργίας του Πανεπιστημίου όλες οι ενέργειες βεβιασμένα και πρόχειρα – προς τι τόση αναμονή; Να περιμένουμε την ιδανικότερη, άραγε, διευθέτηση και λύση του προβλήματος ή να αρχίσουμε να μαζεύουμε τα νοικοκυριά των φοιτητών μας με τα τεράστια οικονομικά μα κυρίως ψυχολογικά κόστη σαν φοιτητικοί μετανάστες… Και για ΠΟΥ;;;».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Font Resize