Αρχική / ΕΙΔΗΣΕΙΣ / ΕΛΛΑΔΑ / Γνωρίστε την αειθαλή γιαγιά 100 ετών από το Ρέθυμνο με την κοινωνική προσφορά και την ευρεσιτεχνία που λύνει τα χέρια των ελαιοκαλλιεργητών!

Γνωρίστε την αειθαλή γιαγιά 100 ετών από το Ρέθυμνο με την κοινωνική προσφορά και την ευρεσιτεχνία που λύνει τα χέρια των ελαιοκαλλιεργητών!

Η Ειρήνη Βερυκάκη-Γεσίου έχει γεννηθεί στο χωριό Άγιος Κωνσταντίνος της δημοτικής ενότητας Νικηφόρου Φωκά του δήμου Ρεθύμνου πριν… 100 χρόνια!
Παντρεύτηκε και έζησε στην Αθήνα, ενώ παλαιότερα έχει τιμηθεί από το δήμο και τα Ρεθυμνιώτικα Νέα για την κοινωνική της προσφορά σαν Μητέρα στο παιδικό χωριό SOS της Βάρης στην Αττική.
Αξίζει να τη γνωρίσουμε καλύτερα από τα στοιχεία που μάς  δόθηκαν από την ανιψιά της, την  Ειρήνη Περπιράκη:

Η Ειρήνη Βερυκάκη – Γεσίου διανύει αισίως το 100ό έτος της ηλικίας της, συνεχίζοντας να θέτει δυναμικούς στόχους. Μπολιασμένη από πλούσιες εμπειρίες, η ζωή της ήταν πάντοτε συνυφασμένη με την ανάγκη για κοινωνική προσφορά, η οποία μεταφραζόταν σε πράξεις.

Τώρα, η πνευματικώς αεικίνητη γιαγιά μοιράζεται την πρόσφατη ιδέα της –μαζί με χειρόγραφα σχέδιά της– για μια άκρως ενδιαφέρουσα πατέντα που επιχειρεί να «λύσει» τα χέρια του αγρότη στην ελαιοσυγκομιδή (επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία). Πρόκειται για μια ελαφριά, πρακτική κατασκευή για συλλογή ελαιοκάρπου!

Η πατέντα μιας αεικίνητης γιαγιάς 100 ετών: «Όσο κι αν κόπιασα για να φτιάξω κάτι, η χαρά του να φανούν χρήσιμα τα δημιουργήματά μου στους άλλους έχει ανεκτίμητη αξία».
Η έμπνευση ήρθε ξαφνικά, πριν από λίγο καιρό, όμως, πηγάζει από τις ποικίλες αγροτικές εργασίες στις οποίες μυήθηκε και πρωτοστάτησε σε νεότερη ηλικία, στον Άγιο Κωνσταντίνο Ρεθύμνου, από όπου κατάγεται. «Ο πατέρας μου ήταν ελαιοπαραγωγός, έτσι πέρασα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου ως αγρότισσα. Περιμέναμε τον Οκτώβριο να πέσουν οι ελιές και τις μαζεύαμε μία μία με το χέρι. Ήταν ένα βάσανο, σε σημείο να προτιμάς να βγάζεις το “ψωμί” σου από άλλα προϊόντα. Αργότερα, άρχισαν να στρώνουν δίχτυα στον κορμό της ελιάς, τα οποία μπλέκονταν με τα αγριόχορτα, δημιουργώντας προβλήματα στο ξεστρώσιμο, ενώ όσες ελιές έπεφταν στο έδαφος χάνονταν. Τώρα χρησιμοποιούν χτένια ή τις ραβδίζουν με διάφορα μηχανήματα. Έχοντας μόλις πληροφορηθεί αυτό, το ίδιο βράδυ, προτού με πάρει ο ύπνος, εμπνεύστηκα αυτή την κατασκευή», αναφέρει.

Τα σοβαρά προβλήματα όρασης που αντιμετωπίζει δεν απέτρεψαν την κα Γεσίου να αποτυπώσει πάνω στο χαρτί τα σχέδια της χρηστικής κατασκευής, που σας παρουσιάζουμε σε εικόνες. Την ιδέα της την ανακοίνωσε λίγο μετά την έλευση του νέου έτους, ώστε να συμπίπτει χρονικά με το 100ό έτος της ηλικίας της. Τα σχέδια εστάλησαν στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον.

Η κα Γεσίου ξεχώριζε πάντα για τη δημιουργικότητα και τη δοτικότητά της από διάφορα πόστα. Εργάστηκε 20 χρόνια στο Παιδικό Χωριό SOS στη Βάρη, όπου διετέλεσε Μητέρα SOS για οκτώ παιδιά. «Πήγα 65 χρονών, ανέθρεψα παιδιά και στήριξα το χωριό με δωρεές». Στο πλευρό των παιδιών τότε, στην υπηρεσία του αγρότη τώρα.

Αναλυτικά τα σχέδια, μαζί με πτυχές από τη ζωή της δημιουργικής γιαγιάς:

Χειρόγραφο σχέδιο στο οποίο διακρίνονται αναλυτικά οι διαστάσεις της κατασκευής, αλλά και οι ρόδες μετακίνησης στη βάση της. Εναλλακτικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σωλήνες αλουμινίου, βιδωμένοι με τέτοιον τρόπο που να αυξομειώνεται το φάρδος και το ύψος ανάλογα με τις ανάγκες του δέντρου. Τα σχέδια μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν για τη γεννηθείσα το 1917 κα Γεσίου. Η γιαγιά, που είναι πλέον σχεδόν τυφλή, κρατούσε το χαρτί μαζί με έναν μεγεθυντικό φακό, που της επέτρεπε να βλέπει την άκρη του στυλό.

Στο καθαρογραμμένο σχέδιο απεικονίζεται η κάτοψη ελαφριάς κατασκευής από κόντρα πλακέ, με οπή στη μέση, για την προσαρμογή σάκου περισυλλογής (1 m x 0,60 cm οι διαστάσεις του πάτου υποδοχής, όπως π.χ. ο πάτος ενός καροτσιού). Για τις διπλές προεκτάσεις της χρησιμοποιούνται πλαστικά πτυσσόμενα κοντάρια χαμηλού βάρους, για εύκολη αποθήκευση. Η κατασκευή επιδέχεται τροποποιήσεων.

Χειρόγραφο σκίτσο της γιαγιάς, στο οποίο απεικονίζεται η κατασκευή από διαφορετική οπτική γωνία, εστιάζοντας στις διαστάσεις του διχτυού (2 x 3 μέτρα). Επιπλέον, η επένδυση της κατασκευής προτείνεται να είναι από ελαιόπανο, που θα οδηγεί τον καρπό προς τη βάση και την οπή της.

Σε πρώτη φάση, τα σχέδια εστάλησαν στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου και τέθηκαν υπόψη του Σπύρου Φουντά, επίκουρου καθηγητή Τμήματος Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων – Γεωργικής Μηχανικής. Ο κ. Φουντάς εκτίμησε τη χρησιμότητα της κατασκευής. Ακολούθως, τα σχέδια μεταφέρθηκαν σε περιβάλλον Auto-Cad από τον φοιτητή του ΓΠΑ, Βασίλη Ψηρούκη.

Με τις πράξεις της, η κα Γεσίου περνά ένα πολύ σημαντικό μήνυμα σε όλους μας!
Για τη μικρή κοινωνία του Παιδικού Χωριού SOS Βάρης, η κα Γεσίου είναι η αγαπημένη τους θεία Ειρήνη. Όλοι εξάρουν την αγάπη της προς τα παιδιά, αλλά και τη σύνεση, που την κατέστησε στήριγμα μικρών και μεγάλων στο Χωριό SOS. Μετά τη συνταξιοδότησή της, τα παιδιά που ανέθρεψε συνέχισαν να επικοινωνούν τακτικά μαζί της και να της χαρίζουν δυνατά συναισθήματα.

Check Also

Κρήτη – Με νεύρα και άσχημες εντυπώσεις φεύγουν οι επισκέπτες

fonien.gr Αν μένουν στους επισκέπτες μιας περιοχής οι τελευταίες εικόνες και ώρες μιας εκδρομής τότε …

2 Σχόλια

  1. Νίκος Γαργαλάκος

    Τι μπορεί να συναντήσει τελικά τυχαία κανείς στο internet…

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ που κλέψατε το ρεπορτάζ μου για την εφημερίδα ΥΠΑΙΘΡΟΣ ΧΩΡΑ (http://www.ypaithros.gr/h-patenta-mias-aeikinitis-giagias-100-etwn/) χωρίς ούτε μία παραπομπή και το εμφανίσατε για δικό σας. Σχεδόν όλο το κείμενο copy paste. Λίγη δημοσιογραφική τσίπα δεν θα έβλαπτε!

    Νίκος Γαργαλάκος

  2. Μας παραχωρήθηκε από συγγενή της γιαγιάς τον κύριο Περπιράκη. Με χαρά να προσθέσουμε την πηγή, τώρα που τη διαθέτουμε. Να είστε καλά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Font Resize