Ας έχουμε σαν προορισμό μας λοιπόν την αληθινή ανθρώπινη επαφή!

Όλα θολά, νωχελικά… Μελαγχολικά και άχαρα παρά το χρώμα… Πάνε από δω κι από κει… Πεζή, με το τραμ, το αυτοκίνητο, το λεωφορείο… Σταματούν, αλλά και πάλι… ψευδοεπικοινωνούν με το κινητό… Ποιος είναι ο προορισμός μετά την αποξένωση; Αυτό το τραγούδι του Αντώνη Ζαχαράκη σε ενορχήστρωση και προγραμματισμό του ιδίου, σε ακορντεόν και τρομπέτα της Αντιγόνης Αραμπατζόγλου … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ας έχουμε σαν προορισμό μας λοιπόν την αληθινή ανθρώπινη επαφή!.