Αρχική / ΕΙΔΗΣΕΙΣ / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Αφιέρωμα στην παλαιά βιβλιοθήκη του Ρεθύμνου από τον άνθρωπο που τής έχει εναποθέσει την ψυχή του, τον Μιχάλη Τρούλη

Αφιέρωμα στην παλαιά βιβλιοθήκη του Ρεθύμνου από τον άνθρωπο που τής έχει εναποθέσει την ψυχή του, τον Μιχάλη Τρούλη

Λίγες ώρες πριν τη μεταφορά του τελευταίου βιβλίου στο νέο κτίριο της βιβλιοθήκης του Ρεθύμνου, ο Μιχάλης Τρούλης αποχαιρετά το παλαιό κτίριο, ξεφυλλίζοντας μέσα από την καρδιά του, τις σελίδες των γραμμάτων του Ρεθύμνου ανά τους αιώνες.

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρεθύμνου είναι μια από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα και η μοναδική Δημόσια στην Κρήτη.
To Ρέθυμνο έχει μια παράδοση στα γράμματα που διασώζεται μέχρι σήμερα με τις φράσεις «οι Ρεθεμνιώτες για τα γράμματα» ή «πόλη των γραμμάτων και των τεχνών». Η παράδοση αυτή έχει τη βάση της στην περίοδο της Βενετοκρατίας, οπότε, πραγματικά, υπήρξε στο Ρέθυμνο μεγάλη άνθιση στα γράμματα και τις τέχνες.
Σ’ αυτήν την περίοδο ανάγονται και οι πρώτες πληροφορίες για ύπαρξη βιβλιοθηκών στο Ρέθυμνο, έστω και ιδιωτικών. Πρόκειται για τις βιβλιοθήκες των Ρεθυμνίων λογίων της Αναγέννησης, Αντώνιου Καλλέργη (1521-1555) και Φραγκίσκου Μπαρότση (1537-1604). Η βιβλιοθήκη του δευτέρου, εκτός από τα πρώτα δείγματα της τυπογραφίας, περιελάμβανε και μια από τις πλουσιότερες συλλογές χειρόγραφων κωδίκων, μέρος των οποίων φυλάσσεται σήμερα στη Μποντλειανή Βιβλιοθήκη της Οξφόρδης.
Κατά την ίδια περίοδο φαίνεται πως και το μοναστήρι του Αρκαδίου διέθετε πλούσια βιβλιοθήκη, αν κρίνουμε από τα υπολείμματά της, που αναφέρει ο Γερμανός περιηγητής F. W. Sieber , ο οποίος επισκέφθηκε το νησί το 1817. Ο ίδιος περιηγητής μας πληροφορεί πως ο Ιωάννης Λαζαρόπουλος ο μετέπειτα Επίσκοπος Ρεθύμνης Ιωαννίκιος(1826 1838),  «είχε μια βιβλιοθήκη από μερικές εκατοντάδες των πιο εκλεκτών έργων».

Η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για τη δημιουργία και λειτουργία βιβλιοθήκης, όπως την εννοούμε σήμερα, έγινε από τον Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο Ρεθύμνης, που ιδρύθηκε το 1887 και διέγραψε μια υπερτριακονταετή τροχιά με σημαντική κοινωφελή δράση, στους τομείς της εκπαίδευσης και του πολιτισμού γενικότερα.
Η Βιβλιοθήκη του Φ. Σ. Ρ. αριθμούσε περίπου 3000 τόμους, στους οποίους περιλαμβανόταν μέρος της βιβλιοθήκης του επισκόπου Ιωαννικίου, που προαναφέρθηκε, καθώς και περίπου 700 τόμοι που δώρισε στην «Κοινότητα της  Πόλεως Ρεθύμνης» ο Ρεθυμνιώτης ευπατρίδης Εμμανουήλ Βυβιλάκης. Μετά τη διάλυση του Φ. Σ. Ρ., στο τέλος της δεκαετίας του 1910, τα βιβλία περιήλθαν στην κυριότητα της Βιβλιοθήκης του Δήμου Ρεθύμνης, η οποία στην πράξη ουδέποτε λειτούργησε, αφού τα βιβλία παρέμειναν αποθηκευμένα μέχρι το 1946, οπότε ιδρύθηκε η Πνευματική Εστία Ρεθύμνης.
Το σωματείο αυτό συστάθηκε για την προαγωγή του πολιτισμού και  τη δημιουργία βιβλιοθήκης στο Ρέθυμνο. Ιδρυτές και μέλη του πρώτου Δ.Σ. ήταν οι: Πολύβιος Τσάκωνας , δικηγόρος (Πρόεδρος), Κώστας Αντωνάκης,  δικηγόρος, Ιωάννης Δαλέντζας,  λογοτέχνης, Δημήτριος Δαφέρμος,  καθηγητής, Ευάγγελος Δρανδάκης,  δικηγόρος, Νικ. Β. Δρανδάκης,  καθηγητής, Βασίλειος Καλαϊτζάκης,  εκδότης εφημερίδας, Κώστας Καλοκύρης,  καθηγητής, Γεώργιος Τσουδερός,  γιατρός και Εμμανουήλ Φραγκιαδάκης,  γιατρός.
Τα βιβλία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, δηλαδή του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου, όσα διασώζονταν μετά από την πολυετή αποθήκευση, αποτέλεσαν τον πυρήνα της βιβλιοθήκης της Πνευματικής Εστίας. Η βιβλιοθήκη στεγάστηκε σ’ ένα δωμάτιο του ερειπωμένου κτιρίου του παλαιού Παρθεναγωγείου, που επισκευάστηκε για το σκοπό αυτό, δηλαδή στο ίδιο κτίριο που στεγάζεται μέχρι σήμερα η Βιβλιοθήκη του Ρεθύμνου. Παράλληλα έγιναν εκκλήσεις από τον τοπικό Τύπο για προσφορά βιβλίων και στάλθηκαν δεκάδες επιστολές σε ιδιώτες και οργανισμούς. Η ανταπόκριση του κοινού υπήρξε συγκινητική και είχε σαν αποτέλεσμα να αρχίσει η λειτουργία της βιβλιοθήκης με έναν ικανοποιητικό αριθμό βιβλίων.
​Επειδή η Πνευματική Εστία δεν είχε τις απαιτούμενες οικονομικές δυνατότητες να συντηρήσει τη βιβλιοθήκη, άρχισαν προσπάθειες για να αναλάβει το κράτος το βάρος των δαπανών λειτουργίας. Οι προσπάθειες αυτές καρποφόρησαν το 1953, οπότε έγινε Δημόσια και πέρασε στην ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.
Από το 1953 μέχρι το 1966 η Δημόσια Βιβλιοθήκη του Ρεθύμνου λειτούργησε κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, με έναν μόνο υπάλληλο, τον Μάρκο Γιουμπάκη, που κυριολεκτικά αφιέρωσε τη ζωή του στην πρόοδο και την ανάπτυξή της, επί τριάντα συνεχή χρόνια μέχρι τον πρόωρο θάνατό του το 1976.
Το 1972 ορίστηκε ως Κεντρική και εξοπλίστηκε με δύο βιβλιοαυτοκίνητα (κινητές βιβλιοθήκες), τα οποία από τότε μέχρι και πρόσφατα έφερναν το βιβλίο ακόμη και στα πιο απόμακρα και απομονωμένα χωριά της Κρήτης.
Στα εξήντα και πλέον χρόνια της λειτουργίας της,  η Δημόσια Βιβλιοθήκη του Ρεθύμνου γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Σήμερα οι συλλογές της φτάνουν τις 200.000 τόμους βιβλίων, στις οποίες πρέπει να προστεθούν περί τους 10.000 τόμους περιοδικών, καθώς και ένα πλούσιο αρχείο τοπικών και αθηναϊκών εφημερίδων. Εξυπηρετεί κάθε χρόνο περίπου 30.000 χρήστες, ενώ το δανειστικό της τμήμα, που αριθμεί 13.000 ενεργά μέλη, πραγματοποιεί πάνω από 27.000 δανεισμούς το χρόνο. Ως γενική βιβλιοθήκη απευθύνεται στο σύνολο του πληθυσμού – άλλωστε αυτό φαίνεται και από τη σύνθεση του κοινού που την χρησιμοποιεί-  η οποία σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που τηρεί η βιβλιοθήκη είναι η εξής:

Μαθητές όλων των βαθμίδων 40%,
Φοιτητές 15% και
Ιδιώτες 45%.

Ανασταλτικό στοιχείο στην παραπέρα εξέλιξη της βιβλιοθήκης αποτελούσε η έλλειψη κατάλληλης στέγης. Το κτίριο που τη στεγάζει είναι ακατάλληλο λόγω παλαιότητας, αλλά και απολύτως ανεπαρκές από την άποψη των χώρων. Πολύχρονες προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος, έφεραν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Πλέον λειτουργεί στο δικό της κτίριο, με όλες τις σύγχρονες προδιαγραφές.

Check Also

Κρήτη – Με επιτυχία ο αγώνας των παλαιμάχων

cretalive.gr Ο αγώνας έκρυβε πολλές εκπλήξεις! Με μεγάλη επιτυχία διεξήχθη ο αγώνας παλαιμάχων μεταξύ των …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Font Resize