Αρχική / ΕΙΔΗΣΕΙΣ / ΕΛΛΑΔΑ / Πρακτικά της βουλής επί συζήτησης ερωτήσεων προς Γιώργο Σταθάκη για ΕΒΖ και επιβάρυνση τραπεζικών συναλλαγών

Πρακτικά της βουλής επί συζήτησης ερωτήσεων προς Γιώργο Σταθάκη για ΕΒΖ και επιβάρυνση τραπεζικών συναλλαγών

voulivouli

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ

ΙΖ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ϞΑ΄

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2016

Αθήνα, σήμερα στις 17 Μαρτίου 2016, ημέρα Πέμπτη και ώρα 09.38΄ συνήλθε στην Αίθουσα των συνεδριάσεων του Βουλευτηρίου η Βουλή σε ολομέλεια για να συνεδριάσει υπό την προεδρία του Ζ΄ Αντιπροέδρου αυτής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗ.

(1) Στο σημείο αυτό θα περάσουμε στην πρώτη με αριθμό 646/11-3-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηλείας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Γεράσιμου Μπαλαούρα προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με το κόστος χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής.

Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός κ. Σταθάκης.

Κύριε Μπαλαούρα, έχετε τον λόγο.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΠΑΛΑΟΥΡΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, μέσα στις μεγάλες φουρτούνες των διαπραγματεύσεων που έχετε αυτήν την περίοδο, θέλω να πω ότι είναι σημαντικό που παρευρίσκεστε και τιμάτε την κοινοβουλευτική διαδικασία.

Στην ερώτησή μου τώρα: Όπως είναι γνωστό στους πάντες, υπάρχει μια αλληλοεπίδραση μεταξύ των μέσων πληρωμών και του βαθμού διείσδυσής τους στις επιχειρήσεις, στους πολίτες και στην οικονομία. Η χρήση ηλεκτρονικών μέσων πληρωμών κατά 10% για μια περίοδο τεσσάρων ετών μειώνει, σύμφωνα με μελέτες, την παραοικονομία και προφανώς τη φοροδιαφυγή κατά 5%.

Επίσης, κύριε Υπουργέ, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην Ελλάδα πραγματοποιούνται δεκαεπτά συναλλαγές με ηλεκτρονικά μέσα ανά κάτοικο, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο μέσος όρος είναι εκατόν ογδόντα εννέα συναλλαγές. Η Ελλάδα, δηλαδή, είναι η τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τέλος, προκειμένου να γίνει αυτή η διείσδυση των ηλεκτρονικών μέσων πληρωμών, υπάρχουν σοβαρές αναστολές όσον αφορά τη χρήση των μηχανημάτων POS και ταυτόχρονα τη χρέωση που κάνουν οι τράπεζες στον επιχειρηματία ή στον πολίτη. Και, φυσικά, αυτό το κόστος πηγαίνει στον τελικό καταναλωτή.

Η ερώτησή μου είναι η εξής: Σε ποιες ενέργειες θα προβεί η Κυβέρνηση, ώστε το κόστος χρήσης ηλεκτρονικών μέσων πληρωμών, καθώς και το κόστος αγοράς ηλεκτρονικών συσκευών POS να κατέλθει σε επίπεδα που επιτρέπουν την εξάπλωση των ηλεκτρονικών συναλλαγών;

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Όπως σωστά αναφέρατε, είναι αδιανόητο πως σε ό,τι αφορά τα ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής η Ελλάδα είναι τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση με μόλις οκτώ συναλλαγές με κάρτα ανά κάτοικο. Υπενθυμίζω ότι η Πορτογαλία έχει εκατόν είκοσι δύο -είναι πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο- για να μην αναφερθώ σε πληθώρα άλλων χωρών οι οποίες βρίσκονται στο επίπεδο κοντά στο διακόσια.

Άρα, αυτό σημαίνει ότι η χρήση είναι επιθυμητή. Η Κυβέρνηση με διάφορους τρόπους επιδιώκει να επεκταθεί η χρήση ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής και ταυτόχρονα παρακολουθεί πολύ στενά όλο το σύστημα των χρεώσεων.

Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω τι θέματα εμπλέκονται σ’ αυτές τις συναλλαγές.

Πρώτον, οι συναλλαγές αυτές είναι τετραμερείς. Είναι ο καταναλωτής, ο προμηθευτής, η τράπεζα και η συγκεκριμένη κάρτα που χρησιμοποιείται στη διαχείριση αυτού του συστήματος. Άρα, είναι τέσσερα μέρη που συμμετέχουν.

Στην πρώτη σχέση, στη σχέση ανάμεσα στον προμηθευτή και στον καταναλωτή, έχουμε ενσωματώσει πλήρη απαγόρευση ο προμηθευτής να χρεώνει οτιδήποτε στον καταναλωτή. Αναφέρομαι, δηλαδή, στο μαγαζί, στο σούπερ μάρκετ, στον συναλλασσόμενο. Ο προμηθευτής απαγορεύεται να χρεώσει οτιδήποτε για χρήση ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής στον καταναλωτή.

Η δεύτερη σχέση αφορά τη σχέση του προμηθευτή με την τράπεζα. Εκεί έχουμε ενσωματώσει όλες τις συναφείς ευρωπαϊκές οδηγίες. Εκεί οι τιμές επιβάλλονται και πρέπει να τηρούν κάποιους ελάχιστους κανόνες απ’ αυτούς που υπάρχουν και για τις διατραπεζικές ανταλλαγές, όταν υπάρχουν δύο τράπεζες, αλλά και τη σχέση αυτή σε ποσοστά 0,2% ή 0,3%.

Η τέταρτη σχέση είναι η σχέση ανάμεσα στις τράπεζες και την κάρτα. Εκεί σας υπενθυμίζω ότι οι χρεώσεις είναι λίγο μεγάλες, διότι όλες οι κάρτες που χρησιμοποιούμε στην Ελλάδα είναι κάρτες του εξωτερικού. Υπάρχει ένα κόστος, λοιπόν, το οποίο επιβαρύνει επιπρόσθετα αυτές τις συναλλαγές.

Τούτων δοθέντων, εμείς έχουμε φέρει όλα τα απαραίτητα νομοθετικά μέτρα προκειμένου το νομοθετικό πλαίσιο να είναι επαρκές. Δεύτερον, εισάγουμε το Ηλεκτρονικό Παρατηρητήριο Τραπεζικών Χρεώσεων στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή, που θα παρακολουθεί τις χρεώσεις που υπάρχουν από τις διάφορες τράπεζες. Υπενθυμίζω ότι οι χρεώσεις διέπονται από τους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού, αλλά τουλάχιστον θα έχουμε μία παρακολούθηση των χρεώσεων με το Ηλεκτρονικό Παρατηρητήριο.

Μπαίνω τώρα στην ουσία του θέματος, στο τι έχει συμβεί μέχρι στιγμής. Το σύστημα ξεκίνησε με πολύ υψηλές χρεώσεις. Σιγά-σιγά, όμως, οι χρεώσεις έχουν μειωθεί και έχουν μειωθεί υπό το βάρος δύο μειωτικών τάσεων. Η μία τάση είναι ότι προφανώς οι χρεώσεις που γίνονται διαφοροποιούνται κατά όγκο συναλλαγών. Για παράδειγμα, οι χρεώσεις σ’ αυτού του τύπου τις κάρτες κατά μέσο όρο σήμερα στα σούπερ-μάρκετ είναι 0,46%. Είναι πολύ ικανοποιητική τιμή. Σε άλλες περιπτώσεις είναι πάνω από 1% και σε πολλές περιπτώσεις μικρών καταστημάτων υπάρχουν χρεώσεις που ξεπερνούν το 1,5% με 2%. Ο μέσος όρος αυτήν τη στιγμή, με βάση τα στοιχεία που συλλέγουμε συστηματικά από την Τράπεζα της Ελλάδος, είναι 1,2% που θεωρείται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με τάση μείωσης. Εμείς επιδιώκουμε να κατέβει κάτω από το 1%.

Υπάρχουν κάποιες θετικές πρωτοβουλίες και για τη χρέωση και για τις χρεώσεις για την αγορά και την εγκατάσταση των POS. Οι εγκαταστάσεις αυτές ξεκίνησαν μ’ ένα σχετικά υψηλό κόστος που έφτανε από εκατό έως πεντακόσια ευρώ. Τώρα, με βάση τις πληροφορίες από τις διάφορες τράπεζες, κινούμαστε σ’ ένα κόστος εγκατάστασης περίπου εκατό με εκατόν πενήντα ευρώ για να εγκατασταθεί ένα POS.

Κλείνοντας, θέλω να υπενθυμίσω δύο πράγματα. Αυτό το θέμα των ηλεκτρονικών συναλλαγών μπορεί να το δει κανείς από δύο σκοπιές. Μπορεί να το δει από τη σκοπιά του δικαιώματος του καταναλωτή. Σύμφωνα μ’ αυτό, κάθε καταναλωτής θα έχει το δικαίωμα να έχει επιλογή να πληρώνει με ηλεκτρονικά μέσα, κάτι που καθιστά λίγο ως πολύ δεσμευτικό για το μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων και των υπηρεσιών και των αγαθών να έχουν μηχάνημα προκειμένου να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των καταναλωτών.

Και μπορεί να το δει κάποιος και από την σκοπιά του Υπουργείου Οικονομικών, δηλαδή της διευκόλυνσης που έχουν αυτές οι συναλλαγές στην είσπραξη ΦΠΑ και άλλων φορολογικών εσόδων.

Από τη δική μας σκοπιά θα ενθαρρύνουμε τη χρήση αυτών των μέτρων. Θα παρέμβουμε -αν χρειάζεται- να πάρουμε επιπρόσθετα μέτρα και θα παρακολουθούμε το θέμα, ούτως ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα και εμείς και οι καταναλωτές για το πώς πηγαίνει η πορεία των χρεώσεων αυτών.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Κύριε Μπαλαούρα, έχετε το λόγο.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΠΑΛΑΟΥΡΑΣ: Κύριε Υπουργέ, έχω μία επιφύλαξη σε αυτά που είπατε όσον αφορά την επίπτωση στον καταναλωτή. Νομίζω ότι σε τελική ανάλυση το κόστος μεταβιβάζεται στον καταναλωτή. Στην πρώτη φάση δεν φαίνεται, αλλά τελικά μεταβιβάζεται. Επομένως, το ίδιο λέμε, αλλά μπορεί να παρεξηγήθηκε το ότι δεν έχει επίπτωση στον καταναλωτή.

Το δεύτερο στοιχείο που θέλω να πω είναι ότι υπάρχουν επαγγελματίες όπου βάσει κάποιων οφειλών που έχουν και μέσω του συστήματος «Τειρεσίας» δεν μπορούν να κάνουν συναλλαγή με τις μηχανές POS. Θα ήθελα μια απάντηση πάνω σε αυτό.

Και τέλος, αν και δεν είναι άμεσα σχετικό με την ερώτηση, αλλά είναι εντός του ενδιαφέροντος που δείχνουν οι πολίτες αλλά και οι Βουλευτές για τις διαπραγματεύσεις, θα ήθελα να μας μεταφέρετε -αν έχετε- κάποια μηνύματα για τις διαπραγματεύσεις που είναι σε εξέλιξη.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Ευχαριστούμε τον κ. Μπαλαούρα.

Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Κύριε Μπαλαούρα, έχετε απόλυτο δίκιο, γιατί έχουμε τα στοιχεία από το Επιμελητήριο για τις απορρίψεις των επιχειρήσεων που κάνουν αίτημα. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό θέμα. Η μία στις δύο απορρίψεις επικαλείται αυτό που υπονοήσατε. Δεν θεωρούν ότι υπάρχει από την πλευρά του χρήστη-προμηθευτή ασφάλεια στο λόγο των σχέσεων που έχει με την τράπεζα και μία στις δύο περιπτώσεις μπορώ να πω -σύμφωνα με τα στοιχεία- ότι είναι αναίτια η απόρριψη, δεν υπάρχει δηλαδή πολύ συγκεκριμένη δικαιολογία. Τουλάχιστον έτσι απαντούν στο ερωτηματολόγιο οι επιχειρήσεις. Το 55% όσων έλαβαν αρνητική απάντηση δηλώνουν ότι δεν έλαβαν καμία ισχυρή δικαιολογία για την απόρριψη αυτή.

Συνεπώς, είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να το κοιτάξουμε πιο στενά -τις περιπτώσεις που απορρίπτεται αυτό το αίτημα- και να δούμε έναν τρόπο με τον οποίο μπορεί να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση προκειμένου να επεκταθεί η χρήση αυτού του μέσου.

Όσον αφορά τις χρεώσεις στον καταναλωτή, θεωρητικά δεν χρεώνεται. Δηλαδή, η τιμή του προϊόντος που αγοράζει είναι ακριβώς η ίδια. Δεν επιβαρύνεται καθόλου. Συνεπώς, η ιδέα των ηλεκτρονικών συναλλαγών παραμένει ότι τη φέρουν όλοι οι ενδιάμεσοι φορείς επειδή εξοικονομούν κόστος. Προφανώς το μέσο συναλλαγής, αν είναι μετρητά ή ηλεκτρονική συναλλαγή, απομειώνει το κόστος στην επιχείρηση στην περίπτωση του ηλεκτρονικού μέσου έναντι του κόστος που χρειάζεται για λόγους ασφάλειας, εάν πληρώνεται σε μετρητά και αναφέρομαι σε μεγάλο τζίρο εργασιών.

Όσον αφορά τις εξελίξεις στο επίμαχο θέμα των διαπραγματεύσεων, θα μου επιτρέψετε να παραμείνω σιωπηλός.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΠΑΛΑΟΥΡΑΣ: Σιωπηλός σαν σφίγγγα!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Είναι μέρα κρίσιμη σήμερα. Είναι και τα τέσσερα θέματα στην ατζέντα, όποτε είναι δύσκολο να εξαγγείλω οτιδήποτε σε σχέση με την πορεία αυτή.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.

(2) Εισερχόμεθα στην με αριθμό 649/11-3-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος κ. Ιωάννη Δελή προς τους Υπουργούς Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με την εξόφληση των τευτλοπαραγωγών και τη λήψη μέτρων επιβίωσης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης.

Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, ο κ. Σταθάκης.

Κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΕΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, επανερχόμαστε μετά από δύο μήνες στο ίδιο θέμα, στο θέμα της Βιομηχανίας της Ζάχαρης και στην πληρωμή των τευτλοκαλλιεργητών, γιατί και τούτη την ώρα που μιλάμε η αβεβαιότητα για το μέλλον τους συνεχίζει και εντείνεται ακόμα περισσότερο.

Βεβαίως, εδώ πρέπει να πούμε ότι οι ευθύνες και της σημερινής Κυβέρνησης που αθροίζονται σε αυτές των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι δεδομένες σε σχέση με το ζήτημα το οποίο συζητάμε, αφού υλοποίησαν -και υλοποιείτε τώρα και εσείς κατά γράμμα- τις κατευθύνσεις και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινής Αγροτικής της Πολιτικής.

Κύριε Υπουργέ, αν και έχει ξεκινήσει ήδη η σπορά των τεύτλων και συνεχίζεται σε κάποιες περιπτώσεις διστακτικά, αν και καλούνται οι τευτλοπαραγωγοί από τις εφορίες να αποδώσουν ΦΠΑ, αν και θα κληθούν σε λίγες μέρες να φορολογηθούν για το περσινό τους εισόδημα, πρέπει να πούμε εδώ ότι δεν έχουν πάρει αυτό το εισόδημα από την περσινή τους παραγωγή, δεν έχουν δηλαδή εξοφληθεί, εκτός από μια μικρή προκαταβολή της τάξης του 20%. Το υπόλοιπο 80%, δηλαδή πάνω από 8.000.000 ευρώ, δεν το έχουν εισπράξει ακόμα. Με τι κουράγιο και με ποιες εγγυήσεις να καλλιεργήσουν αυτοί οι άνθρωποι και να ξανασπείρουν τεύτλα;

Υπάρχει έτσι ορατός κίνδυνος η Ελληνική Βιομηχανία της Ζάχαρης να βρεθεί χωρίς πρώτη ύλη. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με καταγγελίες της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στη Βιομηχανία της Ζάχαρης, η πιστώτρια τράπεζα απαιτεί -προκειμένου να χρηματοδοτήσει τη Βιομηχανία της Ζάχαρης- την εκποίηση των δύο εργοστασίων της στη Σερβία, που, όπως ξέρετε κι εσείς, αποτελούν πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο. Μάλιστα απαιτεί εκποίηση με πολύ χαμηλό κόστος και ακόμα περισσότερο στον ιδιώτη ανταγωνιστή της Βιομηχανίας Ζάχαρης.

Σας ρωτάμε, λοιπόν: Τι μέτρα θα πάρετε, για να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση της Βιομηχανίας Ζάχαρης, για να πληρωθούν επιτέλους σήμερα- αύριο οι τευτλοπαραγωγοί για την περσινή τους παραγωγή; Τι μέτρα θα πάρετε, για να μην εκποιηθούν αυτά τα δύο εργοστάσια που βρίσκονται στη Σερβία, ιδιοκτησίας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης;

Και τέλος πάντων, να μας πείτε τι πρόγραμμα σκέφτεστε, για να αναπτυχθεί η παραγωγή της ζάχαρης στη χώρα μας, μια παραγωγή, η οποία στο παρελθόν έχει αποδείξει τις τεράστιες δυνατότητές της.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Ευχαριστούμε τον κ. Δελή.

Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Να υπενθυμίσω ευθύς εξαρχής ότι η παρούσα Κυβέρνηση κληρονόμησε μια κατάσταση, όπου τα εργοστάσια ζάχαρης πρακτικά ήταν κλειστά. Δεν υπήρχε κανένας τρόπος να λειτουργήσουν και εμείς δώσαμε και δίνουμε μια μάχη, προκειμένου να αποκατασταθεί η εξυγίανση και η λειτουργία της συγκεκριμένης επιχείρησης, προκειμένου να διασφαλιστούν μεσοπρόθεσμα η συνέχιση της παραγωγής τεύτλων στην Ελλάδα.

Επιτρέψτε μου να θυμίσω τι κάναμε πέρσι, μόλις αναλάβαμε. Σας υπενθυμίζω κατ’ αρχάς ότι το πρόβλημα είναι συσσωρευμένο πολλά χρόνια. Το πρόβλημα της Βιομηχανίας Ζάχαρης, το οποίο αποτελούσε ένα κατ’ εξοχήν παράδειγμα πολιτικών διαμεσολαβήσεων και ανορθολογικής λειτουργίας για πολλές δεκαετίες, δημιούργησε μια βαθιά υπερχρεωμένη επιχείρηση και διογκώθηκε περαιτέρω με την πώληση της ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς, καθώς ο ιδιοκτήτης, ο εκκαθαριστής της ΑΤΕ είναι διαφορετικός από το μοναδικό πιστωτή που είναι η Τράπεζα Πειραιώς.

Πέρσι αυτό που κάναμε ως Κυβέρνηση είναι να ξαναβάλουμε μπρος τη Βιομηχανία, αυξάνοντας το μετοχικό της κεφάλαιο κατά 30 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό κάλυψε μερικά από τα συσσωρευμένα χρέη της επιχείρησης προς προμηθευτές και άλλες λειτουργικές ανάγκες, αλλά προφανώς αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί, παρά μόνο αν βρισκόταν μια βιώσιμη λύση.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Υπουργού Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού)

Υπενθυμίζω ότι το σχέδιο, το οποίο αυτή τη στιγμή υπάρχει σε συμφωνία ανάμεσα στην Τράπεζα Πειραιώς και τη Βιομηχανία Ζάχαρης λέει το εξής απλό: Η εταιρεία χρωστάει 150 εκατομμύρια, τα οποία προφανώς υπό οποιεσδήποτε συνθήκες δεν μπορεί να τα εξυπηρετήσει.

Το σχέδιο αναδιάρθρωσης λέει το εξής: Από την πώληση ορισμένων στοιχείων της εταιρείας θα ανακτηθούν 50 εκατομμύρια, τα εργοστάσια στη Σερβία που αναφέρατε και ορισμένα άλλα αδρανή περιουσιακά στοιχεία. Από το χρέος θα διαγραφούν 50 εκατομμύρια και 50 εκατομμύρια θα αποτελέσουν δεκαετή δανεισμό από την Τράπεζα Πειραιώς προς τη ζάχαρη.

Αυτό το σχέδιο, το οποίο περιγράφω και σκιαγραφώ σε αδρές γραμμές, καθιστά βιώσιμη προοπτική να μπορούν τα εργοστάσια να δουλέψουν και να εξυπηρετήσουν το δανεισμό τους, τα 50 πλέον εκατομμύρια. Διασφαλίζει τη συνέχιση της παραγωγής μεσοπρόθεσμα. Για να επιτευχθεί, όμως, αυτό, χρειάζεται κι ένα δεύτερο στοιχείο, ένα σχέδιο βιωσιμότητας της ίδιας της επιχείρησης, η οποία πρέπει να μειώσει το κοστολόγιό της, πρέπει να προσαρμοστεί στα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα, προκειμένου να μπορέσει να επιβιώσει μεσοπρόθεσμα.

Τώρα, αναφέρατε ότι η πώληση των εργοστασίων της Σερβίας, γίνεται πρώτον, σε χαμηλό τίμημα ή αποδυναμώνει την εταιρεία.

Είναι πρωτοφανές στον κόσμο να υπάρχει μητρική εταιρεία η οποία να χρεοκοπεί και να κλείνει και να σώζεται η θυγατρική. Αναγνωρίζουμε ότι δεν βγάζει κέρδη, δεν μπαίνει μέσα, είναι μία επιχείρηση, αλλά είναι μέρος της αναδιάρθρωσης προκειμένου να σωθεί η μητρική και να σωθεί και η εγχώρια παραγωγή τεύτλων. Άρα, είναι ένα κόστος το οποίο πρέπει να το πληρώσουμε προκειμένου να επιβιώσει η εταιρεία.

Το δεύτερο είναι ότι η τιμή θα καθοριστεί. Υπάρχουν προσφορές, φυσικά, αυτή τη στιγμή, αλλά η τιμή, φυσικά, θα καθοριστεί από διαγωνισμό τον οποίο θα χειριστούν από κοινού η Βιομηχανία Ζάχαρης και η τράπεζα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.

Κύριε Δελή έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΕΛΗΣ: Κύριε Υπουργέ, μόλις επιβεβαιώσατε την πώληση των δύο εργοστασίων της εταιρείας στη Σερβία και αυτό θεωρούμε ότι δεν είναι μια καλή εξέλιξη. Το ίδιο θεωρούν και οι εργαζόμενοι.

Μιλήσατε για ένα βραχυπρόθεσμο σχέδιο οικονομικής βιωσιμότητας. Μιλήσατε για 50 εκατομμύρια που θα πάρουμε από την πώληση των εργοστασίων. Δεν νομίζω ότι θα είναι 50 εκατομμύρια, θα είναι πολύ λιγότερο. Δεν ξέρω.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Θα δούμε.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΕΛΗΣ: Να θυμίσουμε ένα χρέος της επιχείρησης το οποίο φτάνει στο ύψος των 150 εκατομμυρίων ευρώ. Να πούμε, όμως, εδώ ότι ήδη η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης έχει πληρώσει γι’ αυτό το χρέος, μονάχα σε τόκους, περίπου 50 εκατομμύρια μέχρι τώρα, την προηγούμενη περίοδο.

Μιλήσατε για το ότι παραλάβατε μια προβληματική κατάσταση στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Δεν το αμφισβητούμε αυτό. Αποφύγατε, όμως, να θίξετε τις πραγματικές αιτίες αυτής της προβληματικής κατάστασης, όλα τα προηγούμενα χρόνια -εμείς θεωρούμε ότι συνεχίζεται και από τη δική σας Κυβέρνηση- που ήταν η σταθερή υπονόμευση της ανάπτυξης και της ίδιας της επιβίωσης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αυτό είχε ως συνακόλουθο αποτέλεσμα, βέβαια, τη συρρίκνωση της τευτλοκαλλιέργειας, η οποία οδηγείται σιγά σιγά στον αργό θάνατο.

Αποφύγατε να πείτε ότι αυτός είναι ένας γνωστός στόχος των ευρωπαϊκών μονοπωλίων του συγκεκριμένου κλάδου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συγκέντρωση και τη συγκεντροποίηση, ο οποίος βέβαια προωθείται πρόθυμα και από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Το ίδιο και η δικιά σας Κυβέρνηση μεριμνά και φροντίζει για την ανάπτυξη των επιχειρηματικών ομίλων του συγκεκριμένου κλάδου. Προκειμένου, όμως, να επιβιώσει η τευτλοκαλλιέργεια και η Βιομηχανία Ζάχαρης, εκεί τα πράγματα γίνονται διαφορετικά.

Και μιλάμε, κύριε Υπουργέ, για έναν κλάδο ο οποίος έχει αποδείξει, όπως είπα, στο παρελθόν ότι όχι μόνο μπορεί να καλύψει –μπορούσε να καλύψει- τις εγχώριες ανάγκες, αλλά και να προβαίνει και σε εξαγωγές. Αυτή τη στιγμή η κατάσταση έχει αντιστραφεί. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα κάνει εισαγωγές ζάχαρης.

Μιλάμε για έναν κλάδο που σχετίζεται άμεσα με το διατροφικό ζήτημα του λαού μας, με τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, που αφορά αγρότες, αφορά εργαζόμενους στην επιχείρηση, αφορά τους ίδιους τους καταναλωτές, γιατί είναι γνωστή η υψηλή ποιότητα της ελληνικής ζάχαρης.

Όλα αυτά, βεβαίως, εγκλωβίστηκαν, φυλακίστηκαν στην κοινή αγροτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις περιβόητες ποσοστώσεις, στις οποίες κι εσείς πειθαρχείτε.

Εδώ, όμως, να πούμε ότι τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής ήταν να συρρικνώνεται η παραγωγή και πάνω στα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, δηλαδή με συρρικνωμένη την παραγωγή, με μικρή παραγωγή, να λέμε ότι έχουμε μεγάλο κόστος. Μα, όταν μικραίνει η παραγωγή, είναι φυσικό το κόστος της παραγωγής να αυξάνει. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι οικονομολόγος για να το καταλάβει.

Έχουμε, όμως, και νεότερες εξελίξεις. Σήμερα, απ’ ό,τι διαβάζουμε στον Τύπο και μάλιστα στην κυβερνητική εφημερίδα, έχουμε την παραίτηση του Αντιπροέδρου της Βιομηχανίας Ζάχαρης, ο οποίος διαφωνεί με αυτό το σχέδιο -πριν από λίγο μας είπατε ορισμένα μονάχα στοιχεία- διαφωνώντας, όπως διαβάζουμε, με το σχέδιο βιωσιμότητας.

Ήθελα, όμως, να πω για τις ποσοστώσεις ότι γνωρίζετε κι εσείς ότι από το 2017 απελευθερώνονται, καταργούνται οι ποσοστώσεις. Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, το 2017 να βρει αυτή την εταιρεία, την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και την τευτλοκαλλιέργεια, σε μια ανοδική φάση ανάπτυξης. Αυτό περιμένουμε να ακούσουμε και να δούμε αυτό το σχέδιο βιωσιμότητας, για το οποίο έχουμε πολύ μεγάλες και σοβαρές επιφυλάξεις.

Σε κάθε περίπτωση –για να κλείσω και με το πρώτο ερώτημα της σημερινής μας επίκαιρης ερώτησης- πρέπει, κύριε Υπουργέ, τώρα -και δεν απαντήσατε σε αυτό- να πληρωθούν στο σύνολο τους άμεσα οι τευτλοκαλλιεργητές για την περσινή τους παραγωγή. Και τώρα θα πρέπει να εκπονηθεί και να παρουσιαστεί ένα πρόγραμμα ανάπτυξης αυτής της εταιρείας, γνωρίζοντας βέβαια ότι κάτι τέτοιο μέσα στην Κοινή Αγροτική Πολιτική φαντάζει ουτοπικό.

Αυτό θα μπορούσε να γίνει μονάχα εάν υλοποιηθεί η πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, όταν αυτά τα εργοστάσια γίνουν λαϊκή περιουσία και θα δουλεύουν και θα εξαντλούν τις τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες και σε αυτόν τον κλάδο για να λύσουν αυτό το ζήτημα σε όφελος του λαού.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Ευχαριστούμε, κύριε Δελή.

Το λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας Ανάπτυξης και Τουρισμού): Να ξεκινήσω από την άμεση πληρωμή των τευτλοπαραγωγών.

Συναντηθήκαμε χθες ή προχθές –δεν θυμάμαι- ο κ. Αποστόλου και εγώ με τους εκπροσώπους των τευτλοπαραγωγών. Η εκτίμησή μας είναι ότι, εφόσον είναι στη διαδικασία έγκρισης το σχέδιο και διαφαίνεται ότι είναι και στη διαδικασία γραπτής πλέον επιβεβαίωσης ότι δεν αποτελεί κάποιας μορφής κρατικής επιδότησης που μπορεί να αμφισβητήσει τη βιωσιμότητα του σχεδίου, σε τρεις μέρες περίπου μετά την απόφαση θα πληρωθούν οι τευτλοπαραγωγοί για την περσινή παραγωγή, μιας και η αναχρηματοδότηση της εταιρείας σύμφωνα με το σχέδιο φθάνει ένα συγκεκριμένο αριθμό εκατομμυρίων που υπερκαλύπτει την άμεση πληρωμή των τευτλοπαραγωγών για το προηγούμενο έτος.

Για το λόγο αυτό ενθαρρύναμε τους τευτλοπαραγωγούς να συνεχίσουν να φυτεύουν και να φθάσουμε έναν στόχο. Η Ελλάδα παράγει –τώρα μπαίνω στο πιο γενικό θέμα όπως ξέρετε- 150.000 τόνους ετησίως με βάση τις ποσοστώσεις που είπατε. Η εγχώρια κατανάλωση είναι 300.000 τόνοι. Για να μπορεί να επιβιώσει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, η ελάχιστη εγχώρια παραγωγή πρέπει να είναι πάνω από 100.000. Επιδιώκουμε να κινηθούμε τουλάχιστον στα άμεσα επόμενα χρόνια σε μία τέτοια κλίμακα εγχώριας παραγωγής τεύτλων. Είναι απόλυτα κρίσιμο αυτό.

Μέχρι το 2017 η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης -η οποία επιμένω έχει πάρα πολύ υψηλό κοστολόγιο σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης- διατηρεί το προνόμιο να εισάγει ζάχαρη απ’ άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε προκαθορισμένες τιμές που θεωρούνται πολύ ευνοϊκές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης να αποκτά εμπορικό κέρδος απ’ αυτές τις συναλλαγές. Αυτό όμως, καταργείται το 2017.

Συνεπώς, αυτό καθιστά ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη η εταιρεία, απαλλαγμένη πλέον από την υπερχρέωση και με ανοιχτές δυνατότητες, να προχωρήσει σε μία συντεταγμένη και βιώσιμη συνθήκη και να έχει ένα σχέδιο με το οποίο θα μπορούμε να δούμε τη στήριξη και την ανάπτυξη της Βιομηχανίας Ζάχαρης σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Ο στόχος μας είναι δεδομένος, να συνεχίσει η τευτλοπαραγωγή στην Ελλάδα στα επιθυμητά αυτά επίπεδα και η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης να είναι μια εταιρεία η οποία θα έχει εξυγιανθεί και θα μπορεί να ανταποκριθεί στην προοπτική αυτή.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.

Check Also

Με τρεις άμεσες κινήσεις ο Αλέξης Τσίπρας επανιδρύει τον ΣΥΡΙΖΑ

news247.gr Η Γραμματεία της Προοδευτικής Συμμαχίας αναλαμβάνει την ευθύνη της διεξαγωγής του Συνεδρίου. Συγκροτείται όργανό …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Font Resize