Breaking News
Αρχική / ΕΙΔΗΣΕΙΣ / NEWS VIDEOS / Βραδινή πορεία διαμαρτυρίας στο Ρέθυμνο για επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

Βραδινή πορεία διαμαρτυρίας στο Ρέθυμνο για επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΣΕ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΝΟΥΣΟ ΜΑΝΟΥΣΟΓΙΑΝΝΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

Εργάτες, υπάλληλοι, γυναίκες του καθημερινού μόχθου, νέοι που από γενιά των 700 ευρώ σας έκαναν γενιά των 300 και 400 κι ακόμη δεν σταματούν. Περήφανα γηρατειά, που κάθε μήνα σας λεηλατούν τις ήδη κατακρεουργημένες συντάξεις αλλά θέλουν να σας πείσουν πως τις προστατεύουν.

Ήρθε η ώρα να βροντοφωνάξουμε «τέρμα ως εδώ» «Τέρμα στα παραμύθια και στις αυταπάτες» Τέρμα στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Στο παραμύθι μιας σωτηρίας από τα πάνω και μάλιστα μιας σωτηρίας που θα ‘χει και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο. Που θα εξασφαλίζει και την ανάπτυξη των μεγάλων κερδων των επιχειρηματικών ομίλων  και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και των εργασιακών δικαιωμάτων.

Δεν μπορεί η απογοήτευση, που διαδέχεται αυτές τις αυταπάτες να μας καθηλώνει για άλλη μια φορά στον καναπέ της αδράνειας και της παραίτησης. Αυτό θέλουν κι αυτοί που μας λεηλατούν τη ζωή

Σήμερα καταθέτουμε το δικό μας πόρισμα. Βάζουμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές.  

 Με τη σύμφωνη γνώμη 470 συνδικαλιστικών οργανώσεων, Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων, σωματείων με εκατοντάδες χιλιάδες μέλη καταθέτουμε το δικό μας σχέδιο νόμου σε όλα τα κόμματα με εξαίρεση την ναζιστική εγκληματική οργάνωση της ΧΑ. Απαιτούμε να συζητηθεί άμεσα και να ψηφιστεί.

Με την πρόταση νόμου αυτή καταργούνται όλες οι αντεργατικές διατάξεις που περιέχονται στους νόμους που ψηφίστηκαν από τις προηγούμενες και τη σημερινή κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια με τα τρία μνημόνια. Διασφαλίζονται πλήρως οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Αποκαθίσταται ο κατώτερος μισθός στα 751 ευρώ. Καταργείται η απαράδεκτη διάκριση για τα νέα παιδιά που μπαίνουν στη δουλειά. Αποκαθίστανται τα δώρα και τα επιδόματα σε εργαζόμενους και συνταξιούχους. Ο κόπος μας, ο ιδρώτας μας δεν είναι για μας περασμένα ξεχασμένα.

bradini-poreia-diamartirias-rethymno-3

Οι όροι των κλαδικών συμβάσεων επανέρχονται στα επίπεδα πριν το 2012 ως βάση για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Καταργούνται οι ελαστικές μορφές απασχόλησης. Η αντιδραστική αξιολόγηση και το νέο μισθολόγιο φτωχολόγιο στον δημόσιο τομέα  Απαιτούμε  Την προστασία των ανέργων με αύξηση του επιδόματος ανεργίας. Να μπει φρένο στη φοροληστεία των εργαζομένων.  Να πληρώσουν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές.

Μα πάνω απ’ όλα καταθέτουμε την απόφασή μας με αυτό το πλαίσιο διεκδικήσεων και στόχων να οργανώσουμε αγώνα επίμονο, συστηματικό, οργανωμένο, με εναλλαγή των μορφών πάλης, όπως ακριβώς μας διδάσκει η μεγάλη ιστορία του ελληνικού και του παγκόσμιου εργατικού κινήματος.

Πάνω σε αυτούς τους στόχους εξασφαλίζεται η ταξική ενότητα των εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η συμμαχία μας με την φτωχομεσαία αγροτιά, με τους μικροεπαγγελματίες, τις γυναίκες, την νεολαία, που δίνει μαχητικό παρόν στη σημερινή μας συγκέντρωση. Όλοι αυτοί στενάζουμε κάτω από την χωρίς έλεος  επίθεσή τους για χάρη των κερδών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Με αυτό το πλαίσιο ανασυντασσόμαστε. Μαζικοποιούμε, δίνουμε ζωή, δύναμη, δημοκρατική λειτουργία στα συνδικάτα μας, που προσπαθούν να τα αλυσοδέσουν με τον συνδικαλιστικό νόμο που ετοιμάζουν.

Με αυτό το πλαίσιο οικοδομούμε μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία, που ξέρει πολύ καθαρά ποιος είναι ο αντίπαλος και που το πάει και ακριβώς γι’ αυτό δεν φέρεται και άγεται, δεν πατά τις πεπονόφλουδες, δεν τσιμπά στα ψέματά τους.

Το γεγονός ότι γύρω από το πλαίσιο και τους στόχους αυτούς επιτυγχάνεται μια συσπείρωση συνδικαλιστικών οργανώσεων και με διαφορετικό, μέχρι τώρα τουλάχιστον, προσανατολισμό, δεν χωρά μεταφυσικές εξηγήσεις, επιφοιτήσεις του αγίου πνεύματος κλπ. Είναι αποτέλεσμα σημαντικών διεργασιών στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Της ίδιας της πείρας που αποκρυσταλώνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Του γεγονότος ότι τα παραμύθια της «δίκαιης ανάπτυξης» σωριάζονται σαν τραπουλόχαρτα.

Παρ’ όλα αυτά δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες. Αυτοί που κερδίζουν δισεκατομμύρια από την κλοπή του ιδρώτα μας, οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι δεν θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια. Έχουν ερείσματα ακόμη και μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα και είναι σίγουρο πως θα προσπαθήσουν να μας πλαγιοκοπήσουν. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με την ενεργητική συμμετοχή τους μπορούν και πρέπει να αποτρέψουν τέτοια σενάρια.

bradini-poreia-diamartirias-rethymno-4

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Όλοι ξέρουμε από πρώτο χέρι ότι τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης είχαμε τεράστιες απώλειες. Αν συνυπολογίσουμε όλους τους παράγοντες μπορούμε να πούμε πως οι συνολικές απώλειες στο βιοτικό μας επίπεδο φθάνουν ή προσεγγίζουν το 50%.

Οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε εργασιακή ζούγκλα. Το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων δουλεύει χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, με ελαστικές μορφές απασχόλησης, μισθούς πείνας, ενώ υπολογίζονται κοντά στο ένα εκατομμύριο οι εργαζόμενοι που δουλεύουν με καθυστερήσεις πληρωμών για πάνω από δύο μήνες.

Απευθυνόμαστε πλατιά, σε όλα τα συνδικάτα για να στηρίξουν αυτή την πρωτοβουλία και να παλέψουμε από κοινού για να διαμορφώσουμε τους όρους αντεπίθεσης του εργατικού κινήματος, ενιαία, κατά κλάδο, σε όλη τη χώρα. Κανένας εργαζόμενος να μην εργάζεται χωρίς ΣΣΕ, χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα. Να ακυρώσουμε τη νέα επίθεση που εξαπολύουν σε ό,τι εργασιακό δικαίωμα έχει απομείνει με αφορμή την 2η αξιολόγηση κυβέρνηση, ΣΕΒ με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Μετά τα σημερινά συλλαλητήρια να βάλουμε ‘μπρος την προετοιμασία γενικής απεργίας μεγάλων διαστάσεων, που για να είναι τέτοια δεν μπορεί να αποφασιστεί στο παρα πέντε. Κανένας εφησυχασμός από τους ελιγμούς και τις απάτες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Ξέρουμε καλά ότι υλοποιούν πιστά τα μέτρα του 3ου μνημόνιου και κάθε καθυστέρηση από την οργάνωση τον σχεδιασμό της δικής μας απάντησης λειτουργεί καταλυτικά σε βάρος μας.

Με τα νέα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση αποδεικνύεται πως οι απαιτήσεις του κεφαλαίου γίνονται νόμος του κράτους την επόμενη στιγμή. Τα στοιχεία που δείχνουν την ανεργία, το ύψος των μισθών και των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι τα χρόνια της κρίσης, το τσεκούρωμα των συντάξεων και των επιδομάτων, η υποβαθμισμένες παροχές σε υγεία και παιδεία, κοινωνική προστασία, οι εργασιακές σχέσεις γαλέρας δείχνουν κάθε φορά και πιο έντονα ότι τα μονοπώλια, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, είναι κερδισμένοι και μέσα στην κρίση.

Στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί είναι ξεκάθαρο πως κανένας κλάδος, κανένα σωματείο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ενιαία και οργανωμένη επίθεση κυβέρνησης και εργοδοσίας.

Γι’ αυτό και ο στόχος της συσπείρωσης αυτής δεν είναι απλά η συγκέντρωση ενός μεγάλου αριθμού υπογραφών κάτω από το πλαίσιο των αιτημάτων. Για να αντιμετωπίσουμε το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης εργοδοσίας χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κίνημα διακλαδωμένο σε κάθε σωματείο σε κάθε τόπο δουλειάς. Ένα κίνημα ικανό να κινητοποιεί μεγάλες μάζες εργαζομένων, μαχητικό, διεκδικητικό, που θα είναι το αντίπαλο δέος στους αντιπάλους μας.

Να κάνουμε ξεκάθαρο σε κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με τους μισθούς των 400 ευρώ, με την μισοδουλειά, την ανεργία, τη φτώχεια, να συμβιβαστούμε να γίνεται η ζωή μας λάστιχο.

Δεν πρέπει να περάσει η προπαγάνδα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που αναπαράγεται από τα μέσα ενημέρωσης για την δήθεν “δίκαιη ανάπτυξη” που έρχεται ή με όσα λέει για αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συμβάσεων, ότι διασφαλίζει τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το δικαίωμα στην απεργία. Δεν κάνει τίποτα άλλο από το να καλλιεργεί την αναμονή και τις ψεύτικες ελπίδες επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να φέρει το κίνημα στα μέτρα των μονοπωλιακών ομίλων για να περάσουν και τα νέα μέτρα που φέρνει με όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις.

Η δημοσιοποίηση του πορίσματος της επιτροπής των “σοφών” – τρομάρα τους – για τα Εργασιακά είναι προπομπός που δίνει άλλοθι στην κυβέρνηση να προχωρήσει στις αλλαγές που κατοχυρώνουν τη ζούγκλα στην αγορά εργασίας και την επεκτείνουν για λογαριασμό του κεφαλαίου. Οι εργαζόμενοι το στέλνουμε εκεί που ανήκει, στα σκουπίδια. Και απαιτούμε την κατάργηση των αντεργατικών νόμων. Δηλώνουμε, ότι προετοιμαζόμαστε για αποφασιστική αναμέτρηση με όλες τις μορφές, με γενική απεργία. Δεν θα μας πάνε σαν πρόβατα στη σφαγή.

Έφτασε στο σημείο, η κυβέρνηση της πρώτης φορά αριστερά, να ταΐσει στους επιχειρηματικούς ομίλους  ακόμα και τα ψίχουλα του επιδόματος ανεργίας που προέρχονται από τις δικές μας κρατήσεις.

Ήδη έχει προηγηθεί το χτύπημα στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα και συνεχίζει με την φοροληστεία, την παγίωση των άθλιων μεροκάματων και της φθηνής εργασίας που έχει κάνει μαρτύριο τη ζωή της λαϊκής οικογένειας.

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η επίθεση δεν έχει τέλος αν δεν την σταματήσουμε εμείς. Όσο δεν δυναμώνει ο αγώνας μας με προσανατολισμό, στόχο και οργάνωση αυτοί θα αποθρασύνονται, θα μας περιγελούν.

Δεν ξεχνάμε ότι ενώ έκοβαν τις συντάξεις, το ΕΚΑΣ, έλεγαν στους συνταξιούχους ότι δεν γίνονται περικοπές, ότι θα έπαιρναν αυξήσεις. Πριν λίγες μέρες έφτασαν στο σημείο να ρίξουν χημικά στους απόμαχους της δουλειάς και μετά να παριστάνουν τους λυπημένους. Αίσχος! Τα ίδια ακριβώς έκαναν και το Γενάρη. Πρώτα τους έδειραν, τους ψέκασαν και μετά λυπήθηκαν υποκριτικά.

Έχουν απόλυτο δίκιο οι εργαζόμενοι που έβγαλαν το σύνθημα: “Κατρούγκαλε, Κατρούγκαλε, με όλα αυτά που κάνεις, το Βρούτση τον ξεπέρασες, το Λάσκαρη το φτάνεις”. Και για να μαθαίνουν οι νεώτεροι ο Λάσκαρης ήταν υπουργός της ΝΔ που ήθελε λέει δια νόμου να απαγορέψει την ταξική πάλη. Τέτοιους νόμους θέλει να φέρει κι η κυβέρνηση με τα πορίσματα των “σοφών” της.

Όσο για την “δίκαιη ανάπτυξη” που ευαγγελίζονται κυβέρνηση, ΕΕ, βιομήχανοι, εφοπλιστές και τραπεζίτες αυτή θα ποτιστεί με το αίμα των παιδιών της εργατικής τάξης που καταδικάζονται στην ανεργία, τη φθηνή εργασία, τη δουλειά λάστιχο.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα κλάδων όπως στην ναυτιλία, τον τουρισμό, που δεν χτυπήθηκαν ή χτυπήθηκαν λιγότερο από την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Σε αυτούς τους κλάδους η ανάπτυξη είναι ήδη εδώ. Η κερδοφορία τους σπάει κάθε ρεκόρ, γίνονται μεγάλες επενδύσεις τη στιγμή που οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να εργάζονται σε συνθήκες γαλέρας, με μισθούς πείνας.

Ας μην απορούν οι εργαζόμενοι, που ο Π/Υ τους για το 2017 προβλέπει ανάπτυξη 2,7% και ταυτόχρονα πάνω από 3 δισεκατομμύρια νέα φοροληστεία πάνω στην παλιά, των εργατικών λαϊκών στρωμάτων και νέες περικοπές κοινωνικών παροχών. Ας μην αναρωτιούνται αν με την ανάπτυξή τους αναφέρονται σε άλλη χώρα.  Σε άλλη τάξη αναφέρονται.

Αυτό πρέπει να συνειδητοποιήσουμε για να βλέπουμε καθαρά τα πράγματα.

Τα ίδια μέτρα εξ άλλου παίρνονται και στις άλλες χώρες της ΕΕ που δεν υπάρχει οικονομική κρίση, σε χώρες με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, όπως η Γαλλία και η Ιταλία. Στη Γερμανία που αποτελεί την ατμομηχανή της ΕΕ εκατομμύρια εργαζόμενοι δουλεύουν με μισθό 400 ευρώ.

Αυτός είναι ο μονόδρομός τους για να αυξηθούν ακόμα περισσότερο τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Κοροϊδεύουν θρασύτατα όταν λένε πως με τις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» θα σώσουν τα εργασιακά δικαιώματα μας. Μα ακριβώς αυτό είναι ομολογία ισοπέδωσης. Αυτές οι πρακτικές είναι που προκάλεσαν τις μεγάλες διαδηλώσεις στη Γαλλία για τους αντεργατικούς νόμους του Ορλάντ. Εδώ ανθίζουν τα μεσαιωνικά συμβόλαια μηδενικού χρόνου στην Αγγλία, τα mini jobs των 400 ευρώ για εκατομμύρια εργαζόμενους στη Γερμανία. Οι «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» και η «κανονικότητα» τους είναι η σύγχρονη δουλεία, η δουλειά χωρίς δικαιώματα, με μισθούς και μεροκάματα ψίχουλα, η εργασία χωρίς συμβάσεις, χωρίς δεσμεύσεις για τα αφεντικά. Να πληρώνουν όσο και όποτε θέλουν, να απολύουν χωρίς κόστος, να έχουν τον εργαζόμενο ευέλικτο ανάλογα με τα συμφέροντα και το ύψος της κερδοφορίας τους, χωρίς εμπόδια από την οργάνωση και τη συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων.

Χρειάζεται να δώσουμε απάντηση το επόμενο διάστημα μαζικά, αποφασιστικά, με διεκδικήσεις κόντρα στις επιδιώξεις της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΣΕΒ. Πρωτοστατούμε να δυναμώσει η ενότητα των γραμμών της εργατικής τάξης, η οργάνωση στους χώρους δουλειάς, στους κλάδους.

Τα προηγούμενα χρόνια δώσαμε μεγάλους και μαζικούς αγώνες. Όσο κι αν οι αντίπαλοί μας θέλουν να μας απογοητεύσουν εμείς ξέρουμε πως τίποτα δεν πήγε χαμένο από αυτούς. Τους καθυστερήσαμε. Χωρίς αυτούς θα είμασταν πολύ χειρότερα. Τα μέτρα τους δεν νομιμοποιήθηκαν στη λαϊκή συνείδηση και το ξέρουν πολύ καλά αυτό. Βεβαίως είχαμε να αντιπαλέψουμε πολύ ισχυρούς αλλά όχι ανίκητους αντιπάλους. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις τους και το πολιτικό τους προσωπικό, η ΕΕ δουλεύουν με καλά επεξεργασμένο σχέδιο και βάζοντας στο παιγνίδι όλες τους τις εφεδρείες. Δεν καταφέραμε να ανατρέψουμε τα σχέδιά τους γιατί μια σειρά χρόνιες αδυναμίες στο συνδικαλιστικό μας κίνημα δεν μας επέτρεψαν να χρησιμοποιήσουμε την μεγάλη την ακατανίκητη δύναμη που έχουμε.

Είμαστε οι αφάνταστα πολλοί. Είμαστε αυτοί που παράγουν όλο τον πλούτο. Χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου είναι κυριολεξία.

Μόνο που για να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε αυτή την ακατανίκητη δύναμη πρέπει να την οργανώσουμε και να την χρησιμοποιήσουμε.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ.

Με αποφασιστική βελτίωση της λειτουργίας των σωματείων, των επιτροπών αγώνα, να συγκεντρώσουμε και να προετοιμάσουμε δυνάμεις που θα μπουν μπροστά σε αυτό το μέτωπο πάλης. Με ενημέρωση, συσπείρωση και κινητοποίηση περισσότερων δυνάμεων, με καλή προετοιμασία και συζήτηση για το πλαίσιο διεκδίκησης, το σχεδιασμό και τις μορφές του αγώνα. Να εξασφαλίσουμε την όσο γίνεται μεγαλύτερη συμμετοχή των συναδέλφων μας

Να ξεπεράσουμε απόψεις που δεν δίνουν διέξοδο, που λένε ότι “τίποτα δεν αλλάζει” ή “τίποτα δεν μπορεί να γίνει” να γεννηθούν νέες εστίες αντίστασης και αγώνα παντού. Να πυκνώσουν οι γραμμές των σωματείων με νέους εργάτες, να γίνει αποφασιστικό βήμα στην οργάνωση της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης που βιώνει την εργασιακή ζούγκλα.

Να επιλέγουμε και να εκλέγουμε συνδικαλιστές με ανεβασμένο αίσθημα ευθύνης και ανιδιοτέλειας.

Χρειάζεται να ενώσουμε τους εργαζόμενους ανεξάρτητα των άλλων πεποιθήσεών τους στη βάση όχι μόνο των κοινών προβλημάτων αλλά και του ποιος φταίει γι΄αυτά. Ποια είναι η ρίζα του κακού. Αλλά και στην ακράδαντη πεποίθηση ότι το μεγάλο, το ακατανίκητο όπλο της τάξης μας, δοκιμασμένο στην μεγαλειώδη πορεία του εργατικού κινήματος εδώ και πολλές δεκαετίες δεν είναι άλλο από τον οργανωμένο μαζικό ταξικό αγώνα.           Γι’ αυτό και δεν είναι παραγωγικό να επαναφέρουμε στην πρώτη γραμμή το τι ψηφίζει ο κάθε ένας.

Την ώρα που λέμε να εμπιστευτούμε τη δική μας δύναμη, τη δύναμη του οργανωμένου αγώνα, βάζουμε ξανά απ’ το παράθυρο τη λογική της ανάθεσης σε κάποιους να μας σώσουν. Κι ακόμη χειρότερα την ώρα που πάμε να ενώσουμε όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα από τις κομματικές τους επιλογές θα τους χωρίζουμε με βάση αυτές. Η κατάκτηση του 8ωρου, της κοινωνικής ασφάλισης, των ΣΣΕ, που σήμερα μας καταργούν έγιναν στο πεδίο των ταξικών αγώνων κι όχι στο πεδίο της κάλπης και των εκλογών. Αναμφίβολα η εναρμόνιση της πολιτικής συνείδησης με την ταξική θέση της εργατικής τάξης είναι σημαντικό ζήτημα αλλά δεν είναι αντικείμενο των συνδικάτων αυτό.

bradini-poreia-diamartirias-rethymno-5

Συνάδελφοι

Σήμερα φαίνονται ακόμα περισσότερο ξεκάθαρα οι δύο δρόμοι που ξεδιπλώνονται μπροστά στον κάθε εργαζόμενο.

Ο ένας είναι δοκιμασμένος δρόμος, αυτός που στηρίζεται σε υποσχέσεις για καλύτερη ζωή στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ με αλλαγή μόνο του διαχειριστή κάθε φορά, ο δρόμος που βιώνουμε. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της πάλης, του ανυποχώρητου αγώνα, της σύγκρουσης με τους μονοπωλιακούς ομίλους, τις ενώσεις τους και τα συμφέροντά τους για να μην ζούμε σαν δούλοι τον 21ο αιώνα.

Απέναντι στον δικό τους σχεδιασμό με τον οποίο θέλουν να ισοπεδώσουν τις ζωές μας αντιπαραθέτουμε τον δικό μας. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να συμβιβαστούμε με τους μισθούς πείνας, με τη δουλειά χωρίς δικαιώματα.

Οι δικές μας ανάγκες για αξιοπρεπή ζωή, το μέλλον των παιδιών μας, πνίγονται από τους στόχους των βιομηχάνων, εφοπλιστών, τραπεζιτών, μεγαλεμπόρων για ανταγωνιστικότητα, κερδοφορία, ανάκαμψη των κερδών. Σε αυτούς δίνεται ζεστό χρήμα στο χέρι, φοροαπαλλαγές, αναπτυξιακοί νόμοι και δώρα και σε μας δίνουν ακάλυπτες επιταγές, ψίχουλα φτωχοκομείου και τα άνοστα “γεμιστά της κ Φωτίου”.

Τη στιγμή που αυτοί στοχεύουν στην παραπέρα μείωση των μισθών από τη μεριά μας βάζουμε πλώρη για υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις, για την αναπλήρωση όλων των απωλειών.

Μαζί με την επίθεση στο εισόδημα και τις εργασιακές σχέσεις, στο στόχαστρο βρίσκονται οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, το δικαίωμα στην απεργία, το δικαίωμά μας εμείς να ορίζουμε το πώς θα οργανωθούμε και πως θα παλέψουμε.

Θέλουν με την απαγόρευση με νέα εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση να λύσουν τα χέρια της εργοδοσίας για να συνεχίσει να εκμεταλλεύεται ακόμα πιο άγρια και ανενόχλητα.

Εδώ και τώρα να βάλουμε τέλος στην ανοχή και την κοροϊδία, να μην περιμένουμε ούτε σωτήρες ούτε την καλή διάθεση, τον φιλεργατισμό των επιχειρηματιών που δεν υπάρχει.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μαζική αντίσταση, την προοπτική για να περάσουμε στην αντεπίθεση. Να δυναμώσει η δράση για το ενιαίο μέτωπο των εργατών, φτωχών αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, της νεολαίας, των γυναικών. Να παρθούν νέες πρωτοβουλίες. Καλούμε όλα τα Σωματεία σε δράση και συντονισμό.

Διατηρούμε σταθερό το μέτωπο απέναντι στα προβλήματα που οξύνονται όλο και περισσότερο στην Υγεία και την Παιδεία. Στο μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας για να οργανωθούν καλύτερα οι άνεργοι, να ενισχυθεί η αλληλεγγύη, ο αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις που οι εργαζόμενοι θα κληθούν να πληρώσουν με απολύσεις και πανάκριβα τιμολόγια.

Οργανώνουμε τον αγώνα μας με το σύνθημα “ή εμείς ή τα μονοπώλια”.

Όσο δύσκολη και αν φαίνεται η κατάσταση πολλά μπορούν να συμβούν αν αποφασίσουμε να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, αν αποφασίσουμε να δείξουμε τη δύναμή μας.

Αυτό που χρειάζεται είναι η οργάνωση του αγώνα παντού, σε κάθε χώρο δουλειάς και όχι οι κοινωνικοί διάλογοι- απάτη που στήνουν κυβέρνηση και εργοδότες. Τόσα χρόνια και οι πέτρες το κατάλαβαν πιά ότι οι κοινωνικοί αυτοί διάλογοι είναι το κόλπο για να αποκοιμίζουν και να νομιμοποιούν την αντεργατική αντιλαϊκή τους λαίλαπα.

Σωστά οι εργαζόμενοι φωνάζουν «θέλουν με συναίνεση να φτάσουμε στον πάτο οργάνωση παντού να ρθούν τα πάνω κάτω»

Λύση χωρίς σύγκρουση και ρήξη με την ΕΕ το ΔΝΤ, την κυριαρχία των μονοπωλίων και των κυβερνήσεων που τους υπηρετούν δεν υπάρχει. Να πετάξουμε στα σκουπίδια λύσεις ή προτάσεις που θέλουν το λαό στη γωνία και αμέτοχο και όχι πρωταγωνιστή.

Έχουμε τη δύναμη, συγκεντρώνουμε την εμπειρία από τους πρόσφατους αγώνες μας. Με τις μεγάλες απεργίας, τα συλλαλητήρια, τα μπλόκα των αγροτών, το εργατικό κίνημα απέδειξε ότι είναι όρθιο, μαχητικό, ζωντανό παρά τις δυσκολίες.

Αυτό το κίνημα μπορεί και πρέπει να ανασυνταχθεί, να γίνει πιο ρωμαλέο, πιο δυνατό, να θέσει σε αμφισβήτηση την κυριαρχία τους και να δημιουργήσει την προοπτική για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα υπηρετεί τις δικές μας ανάγκες.

Τα σημερινά συλλαλητήριά μας σε 30 πόλεις της Ελλάδας είναι ένας σημαντικός σταθμός. Από σήμερα ετοιμάζουμε τον επόμενο. Να μην μας αιφνιδιάσουν αυτοί. Να τους αιφνιδιάσουμε εμείς. Με την  ΜΕΓΑΛΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ.

Για να αποκρούσουμε τα σχέδια νέας ισοπέδωσης των εργασιακών δικαιωμάτων που μας απόμειναν.

Για να μπεί στην ΗΔ το δικό μας πόρισμα. Το δικό μας σχέδιο.

  • Την επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ, την κατάργηση του αντεργατικού πλαισίου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, την επαναφορά της υποχρεωτικότητας, των κλαδικών συλλογικών διαπραγματεύσεων
  • Την κατάργηση του νέου μισθολογίου και της αντιδραστικής αξιολόγησης στο δημόσιο, την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την κάλυψη των απωλειών των δημοσίων υπαλλήλων.

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς με κριτήριο τις τεράστιες απώλειες στο εργατικό εισόδημα σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς.

  • Την επαναφορά των κομμένων συντάξεων και επιδομάτων.
  • Την προστασία των ανέργων με αύξηση του επιδόματος ανεργίας.
  • Να μπει φρένο στη φοροληστεία των εργαζομένων.
  • Να πληρώσουν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές.

  Να τους κάνουμε καθαρό πως δεν ξεχνούμε, δεν διαγράφουμε κανένα δικαίωμα μας.

 Θα τα πάρουμε πίσω ο κόσμος να χαλάσει.

bradini-poreia-diamartirias-rethymno-1

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΘΗ ΛΟΥΚΑΚΗ

ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ

Το συνδικάτο οικοδόμων Ρεθύμνου μαζί με την Ομοσπονδία οικοδόμων και συναφών επαγγελμάτων Ελλάδας, μέλη του ΠΑΜΕ, του ταξικού μετώπου στο συνδικαλιστικό κίνημα, απευθύνει θερμό χαιρετισμό στη σημερινή μας συγκέντρωση.

Νιώθουμε περήφανοι γιατί και το σωματείο και η Ομοσπονδία μας από την αρχή πρωτοστατούμε μαζί με τις άλλες Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην πρωτοβουλία και την συσπείρωση αυτή.

Στέλνουμε αποφασιστικό μήνυμα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, στην μεγάλη εργοδοσία, στην ΕΕ και το κουαρτέτο, στη σύγχρονη ιερά συμμαχία του μεγάλου κεφαλαίου, που για λογαριασμό των κερδών του θερίζουν μισθούς συντάξεις εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα.

  • Δεν θα σας κάνουμε τη χάρη να απογοητευτούμε, να παραιτηθούμε από τα δικαιώματα που με αγώνες και αίμα κατάκτησε η τάξη μας. Δεν θα παραιτηθούμε από τις σύγχρονες ανάγκες μας για να μας γυρίσετε δεκαετίες πίσω.
  • ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ

Το πλαίσιο πάλης των, μέχρι στιγμής, 470 συνδικαλιστικών οργανώσεων, που συνεχώς αυξάνονται, δεν περιορίζεται μόνο στην άμυνα, στο να μην μας βουλιάξουν περισσότερο (που αυτό προσπαθούν με την κυοφορούμενη αξιολόγηση). Οργανώνουμε ταυτόχρονα και την δική μας επίθεση. Να ανακτήσουμε όλες τις τεράστιες απώλειες που μας επέβαλαν αυτά τα χρόνια.

  • Να διεκδικήσουμε την επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ, την κατάργηση του αντεργατικού πλαισίου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και την επαναφορά των κλαδικών συλλογικών διαπραγματεύσεων. Τα δικαιώματά μας, ο κλεμμένος ιδρώτας και το αίμα μας δεν είναι περασμένα, ξεχασμένα.
  • Την κατάργηση του νέου μισθολογίου και της αντιδραστικής αξιολόγησης στο δημόσιο, την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την κάλυψη των απωλειών των δημοσίων υπαλλήλων.
  • Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς με κριτήριο τις τεράστιες απώλειες στο εργατικό εισόδημα σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς.
  • Επαναφορά των κομμένων συντάξεων και επιδομάτων.
  • Προστασία των ανέργων με αύξηση του επιδόματος ανεργίας.
  • Να μπει φρένο στη φοροληστεία των εργαζομένων.
  • Να πληρώσουν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές.

Πάνω σε αυτούς τους στόχους εξασφαλίζεται η ταξική ενότητα των εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η συμμαχία μας με την φτωχομεσαία αγροτιά, με τους μικροεπαγγελματίες, τις γυναίκες, την νεολαία, που δίνει μαχητικό παρόν στη σημερινή μας συγκέντρωση. Όλοι αυτοί στενάζουμε κάτω από την χωρίς έλεος  επίθεσή τους για χάρη των κερδών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Με αυτό το πλαίσιο ανασυντασσόμαστε. Μαζικοποιούμε, δίνουμε ζωή, δύναμη, δημοκρατική λειτουργία στα συνδικάτα μας, που προσπαθούν να τα αλυσοδέσουν με τον συνδικαλιστικό νόμο που ετοιμάζουν.

Με αυτό το πλαίσιο οικοδομούμε μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία, που ξέρει πολύ καθαρά ποιος είναι ο αντίπαλος και που το πάει και ακριβώς γι’ αυτό δεν φέρεται και άγεται, δεν πατά τις πεπονόφλουδες, δεν τσιμπά στα ψέματά τους.

Είμαστε οι πολλοί. Είμαστε αυτοί που παράγουμε όλο το πλούτο. Χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά. Έχουμε τεράστια δύναμη που ακόμη δεν την χρησιμοποιήσαμε. Με αυτά τα εργαλεία μπορούμε να την βγάλουμε στο προσκήνιο. Γι’ αυτό το πλαίσιο αυτό πρέπει να γίνει κτήμα και σημαία κάθε εργαζόμενου σε κάθε τόπο δουλειάς και κλάδο.

Η σημερινή συγκέντρωση είναι μόνο η αρχή. Να ετοιμαζόμαστε από τώρα για τον επόμενο σταθμό που δεν είναι άλλος από μια μεγάλη απεργία στα μέσα του Νοέμβρη, πριν προλάβουν να καταθέσουν στη βουλή τη νέα επίθεση στα εργασιακά, που θα μας ισοπεδώνει σύμφωνα με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές τους πρακτικές. Που θα αλυσοδένει ακόμη πιο πολύ τα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα.

Καλούμε όλα τα σωματεία. Όλους τους συναδέλφους από αύριο κι όλας να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την προετοιμασία της.

bradini-poreia-diamartirias-rethymno-2

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Font Resize